بسیارى از آدمیان دست کم بخش عظیمى از زندگى خود را با غفلت مى گذرانند و چون روز حساب فرا رسد باید در برابر خداى متعال بایستند و پاسخ آن چه را کرده اند و گفته اند و روا داشته اند، بدهند و خود را براى کیفر یا پاداش الهى آماده سازند و هول و هراس و دریغ و پشیمانى و بزرگى کیفر خداى متعال در آن روز به اندازه اى است که نمى توان آن را توصیف کرد. در آن اوضاع و احوال سخت و سهمگین است که اولیاى الهى دوستان خود را شفاعت کرده و از هلاکت مى رهانند. بزنطى چنین روایت کرده است: «از حضرت رضا - علیه السلام - شنیدم که فرمود: هر کس از دوستانم مرا زیارت کند در حالى که حقم را بشناسد، روز قیامت او را شفاعت خواهم کرد.» در روایتى دیگر، حسن بن فضال از آن حضرت این گونه نقل کرده است: «من مسموم و کشته و در غربت دفن خواهم شد و این مطلب را از طریق پدرم، به نقل از پدرش و اجدادش، از امیرمؤمنان، على بن ابى طالب از رسول خدا - صلى الله علیه و آله - مى دانم. آگاه باشید هر کس مرا با غربت و دورى سرایم زیارت کند، من و پدرانم روز قیامت شفیعان او خواهیم بود و کسى که ما شفیع او باشیم، اگر چه به اندازه جن و انس گناه داشته باشد، گناهان او بخشیده خواهد شد.» بر طبق روایتى دیگر، هروى مى گوید: حضرت رضا - علیه السلام - وارد قبه اى شد که هارون در آن دفن شده است و با دست مبارکش در کنار آن خطى کشید و فرمود: «این تربت من است و در آن دفن خواهم شد و خداى متعال این مکان را محل آمد و شد شیعیان و دوستانم قرار خواهد داد. به خدا سوگند هر یک از آنان که مرا زیارت کند، یا بر من سلام کند، به سبب شفاعت ما- که اهل بیت پیامبریم - مشمول بخشش و مهربانى خدا قرار خواهد گرفت.» شیخ صدوق نقل کرده است که مردى از خراسان به آن حضرت عرض کرد: اى پسر رسول ادامه مطلب

از نگاه کردن به عقربه هاي دقيقه شمار ساعت که خسته شوي، از لحظه هاي تنهايي و بي همراهي که خسته شوي، از بغض هاي فرو مانده در گلويت که خسته شوي، از لبخندهاي تلخ مصنوعي ات که خسته شوي، از ترس هاي کودکانه هميشگي ات که خسته شوي، از دلگيري هاي مُدامت که خسته شوي، از چشم هاي دل نگرانت که خسته شوي، از پاهاي خسته در راه مانده ات که خسته شوي، از ناصبوري هايت که خسته شوي، از نارفيقانت که خسته شوي، از دنياي بادامه مطلب

بهشت از دیرباز آرزوى مؤمنان و خداجویان بوده است؛ رسیدن به بهشت کار آسانى نیست و شرایط و ویژگیهاى متنوع و متعددى باید در آدمى پدید آید تا قابلیت ورود به آن را پیدا کند. حرم پاک و پاکیزه على بن موسى الرضا ـ علیه السلام ـ که مطاف فرشتگان و محل آمد و شد آنان و کانون راز و نیاز عارفان و سوز و گداز مومنان و عاشقان اهل بیت است، در واقع، پاره اى از بهشت است که خداوند آن را در زمین نهاده است. ورود به این حرم بى همتا نوعى انس با بهشت و بهشتیان است و کسى که با معرفت و فروتنانه حضرت رضا ـ علیه السلام ـ را در این مکان زیارت کند، راه ورود به بهشت را براى خود هموار کرده استادامه مطلب

بر طبق آیات قرآن و سخنان معصومان - علیهم السلام - قیامت روز دشوارى است؛ روزى است که پرده ها کنار مى رود و خداى متعال چهره واقعى آدمیان را مى نمایاند و همه باید پاسخ گوى اعمال خود باشند. این روز بسى طولانى است و براى رهایى از دشواریهاى آن باید از مراحل مختلف به سلامت عبور کرد. برخى از این مراحل هولناک عبارت است از هنگامى که نامه هاى اعمال گناهکاران و صالحان به آنان داده مى شود و زمانى که این اعمال با ترازوهاى خاص سنجیده و وزن مى گردد و گاه عبور از پل صراط. بر پایه روایاتى که محدثان بزرگ شیعه و سنى روایت کرده اند، در آن شرایط حساس، حضرت رضا - علیه السلام - زائادامه مطلب

از درد کهنه ای که مداوا نمیشود یا میشود گلایه کنم یا نمیشود اینک سلام حضرت عیسی تر از مسیح لطفت نگو که شامل ماها نمیشود ای من فدای پنجره فولاد چشمهات از بغض من چرا گرهی وا نمیشود؟ یوسف ترین عزیز !مرا تا خودت بخوان هرچند این غریبه زلیخا نمیشود امضا:کسی که با همه ی ریزنقشی اش در بیکران چشم شما جا نمیشود مریم اخوان طاهریادامه مطلب

تورو خواب دیدم ,تورویادمه همون شب که لالاییِ مادرم... داره بوی عطرت بهم میرسه توی خلوت کوپه ی آخرم توروخواب دیدم , تورویادمه دلم کفتراتو بغل کرده بود یه گوشه توی دفتر حاجتش یه شاعر نگاتو غزل کرده بود دارم میرسم ,میرسه گنبدت هوای چشام باز بارونیه چرا حال اینجا یه جور دیگه ست؟ چرا عشق کم نیست ؟ارزونیه ... ضریح تو نزدیکه ,راهش کمه غریبی که ازراه دور اومده نوشتن:(به خورشید هشتم سلام) به پابوسیِ ماه دور اومده ... مگه دست من میرسه دست تو؟ صف عاشقاتو ببین پرشده خودآسمونم نشسته زمین نگا کن نگا کن زمین پرشده میشینم همینجا نگات میکنم کنارزنی که شبیه منه داره غرادامه مطلب

امام رضا عليه السلام نسبت به بردگان بسيار خوب و مهربان بود. عبدالله ابن صلت مي گويد که يکي از مردم بلخ به او گفته است: به هنگام سفر با امام رضا (ع) به خراسان، من هم در طول سفر با او بودم. روزي به هنگام غذا خوردن، همه ي غلامان سفيد و سياه را احضار کرد و آنها دور او جمع شدند. من از آن حضرت پرسيدم: فدايت شوم، مي خواهي غذايت را از اين بردگان جدا کنم؟ امام مرا سرزنش کرد و فرمود: پروردگار تبارک و تعالي يکي است، مادر همه يکي است، و پاداش بر اساس عمل است.(1) مسلماً اين گونه رفتار نزد ائمه ي اهل بيت عليهم السلام به منظور از بين بردن تفاوت رنگ و نژاد در ميان مردمادامه مطلب

باز هم زايرت نیستم از دور سلام.

با نام رضا به سینه ها گل بزنید ، با اشك به بارگاه او پل بزنید،فرمود كه هر زمان گرفتار شدید، بردامن ما دست توسل بزنید . . . بالاخره امام رضا منو طلبید وای خدای من خیلی خوشحالمادامه مطلب