برخوردار شدن از شفاعت امام رضا (ع)با زیارت حضرت

«از 1 1 - علیه السلام - شنیدم که فرمود: هر کس از دوستانم مرا 1 کند در حالى که حقم را بشناسد، روز قیامت او را شفاعت خواهم کرد.»

در روایتى دیگر، حسن بن فضال از آن حضرت این گونه نقل کرده است:

«من مسموم و کشته و در غربت دفن خواهم شد و این مطلب را از طریق پدرم، به نقل از پدرش و اجدادش، از امیرمؤمنان، على بن ابى طالب از رسول خدا - صلى الله علیه و آله - مى دانم. آگاه باشید هر کس مرا با غربت و دورى سرایم زیارت کند، من و پدرانم روز قیامت شفیعان او خواهیم بود و کسى که ما شفیع او باشیم، اگر چه به اندازه جن و انس گناه داشته باشد، گناهان او بخشیده خواهد شد.»

بر طبق روایتى دیگر، هروى مى گوید: حضرت رضا - علیه السلام - وارد قبه اى شد که هارون در آن دفن شده است و با دست مبارکش در کنار آن خطى کشید و فرمود:

«این تربت من است و در آن دفن خواهم شد و خداى متعال این مکان را محل آمد و شد شیعیان و دوستانم قرار خواهد داد. به خدا سوگند هر یک از آنان که مرا زیارت کند، یا بر من سلام کند، به سبب شفاعت ما- که اهل بیت پیامبریم - مشمول بخشش و مهربانى خدا قرار خواهد گرفت.»

شیخ صدوق نقل کرده است که مردى از خراسان به آن حضرت عرض کرد: اى پسر رسول خدا! در خواب پیامبر خدا را دیدم، گو این که به من چنین فرمود:

«چگونه خواهید بود، زمانى که پاره تنم در سرزمین شما دفن شود و امانت من میان شما نگهدارى شود و ستاره ام در خاک شما پنهان شود؟»

حضرت رضا - علیه السلام - فرمود:

«منم که در سرزمین شما دفن مى شوم و من پاره تن پیامبر شمایم و منم امانت و ستاره. آگاه باشید! هر کس مرا زیارت کند، در حالى که بشناسد حق و اطاعتى که خدا براى من واجب کرده است، من و پدرانم روز قیامت شفیع او خواهیم بود و کسى که من و پدرانم شفیع او باشیم، نجات مى یابد؛ گر چه بار گناه او به اندازه بار گناه انس و جن باشد.»